Het boek ‘Onbereikbaar Dichtbij’ is een eerbewijs aan mijn vader Carel Anton Banse en andere veteranen, die in Nederlands-Indie, Korea en Nederlands Nieuw-Guinea zijn ingezet. Het boek wil een brug slaan tussen de ‘oudere’ en de ‘jongere’ veteranen en is tevens een pleidooi voor meer begrip en compassie met alle veteranen.

REACTIES VAN LEZERS

In dit boek zit zoveel tegelijk. Je komt heel dichtbij de persoonlijke verhalen van veteranen, en tegelijkertijd ook bij grotere geschiedenis van de veteranen van Nederlands-Indië en Nieuw-Guinea, en zo ook bij hoe ‘wij’ hen hebben ontvangen naderhand. De emoties van de veteranen zijn voelbaar in de woorden. Het verrast me hoe weinig ik eigenlijk hier van wist en hoe absurd dat is. Het boek leest alsof het antwoorden zijn op de vragen die ik deze veteranen zelf zou stellen, en dit moet komen doordat de verhalen zijn geschreven door studenten die net als ik nog zo weinig wisten van dit thema. Een prachtig eerbetoon.

Tine Molendijk MSc

Vertrouw op jezelf, vertrouw op anderen en vertrouw op God.

Ik houd van jullie allemaal!

Be good and tell it!

 

LtGen Ted Meines

Van de week geheel onverwachts een gesprekje gehad met een buurvrouw van Elisabeth, mijn schoondochter n.a.v. een krantenartikel dat zij naar mijn broer Carel had gestuurd. Zij toonde me een plekje in haar huis waar zij haar vader, die destijds als marinier in Nieuw Guinea heeft gediend eerde en waar een mooie zwart/witte foto van een militair in onberispelijk uniform aan de wand hing. Ze vertelde dat haar vader net als zoveel anderen naast hele mooie dingen ook veel ingrijpende ervaringen opgedaan. Veel van deze ervaringen heeft hij nooit gedeeld met zijn naasten, waardoor er veel onbeantwoorde vragen en onverwerkte emoties zijn ontstaan. Het heeft veel indruk op me gemaakt dat deze vrouw die wist van het bestaan van “Onbereikbaar Dichtbij” nog niet de kracht en moed heeft op kunnen brengen om het boek te openen. Teveel emoties en te ingrijpend, bang om dingen te herkennen of onder ogen te zien. Misschien dat ik eens samen met haar door het boek kan bladeren en elkaar eens aan te horen. In dat geval heeft “Onbereikbaar Dichtbij” wederom haar doel bereikt, namelijk generatiegenoten die worstelen met onbeantwoorde vragen en emoties over die tijd van toen, dichter bij elkaar te brengen.

Jos Banse

Een stukje geschiedenis waarvan velen weten dat deze heeft plaatsgevonden, weinigen over hebben kunnen, durven of willen praten, waar zeer velen mee te maken hebben gehad doch waar zeer weinigen zich überhaupt een voorstelling van kunnen maken wat de impact van dit stukje geschiedenis is geweest op meerdere generaties.

Vincent Verstift

De middag van 20 september jl was een bijzondere middag omdat ik aanwezig was met mijn lief op de reünie van Indië-en Nw Guinea veteranen.
De kern van de reünie was de presentatie van het geweldig mooie boek “Onbereikbaar Dichtbij”, waarin veteranen hun verhaal vertellen en anderen het verhaal van veteranen die er niet meer zijn.

Heel apart was, dat naast Luitenant Generaal Meines twee stoelen vrij waren waar ik op af ging en hem vroeg of ik naast hem mocht zitten. Hij antwoordde : “Maar natuurlijk jongen”. ( ik ben 87 jr, maar hij is 94jr oud!)

Behalve meerdere andere toespraken hield deze sterke man een toespraak die recht uit zijn hart kwam en veel indruk maakte. Jammer vond ik, dat geen gewone veteraan even mocht zeggen hoe dankbaar wij gewone stervelingen zijn voor deze reünie en het unieke boek.

Wim Jilleba

Niet zonder ontroering heb ik het boek ONBEREIKBAAR DICHTBIJ gelezen en de foto’s bekeken. Chapeau, oftewel Toppi Angkat, voor de initiatiefnemers Carel Banse en Marty Picauly en de tekstschrijver/redacteur Wies Groeneveld. 

Het boek is een bijdrage aan het informeren over – en het levend houden, de geschiedenis van Nederlands-Indië en Nieuw-Guinea en voorziet daarmee in een grote behoefte. Drempel laag, prettig leesbaar, veel foto’s van vroeger en prachtige foto’s van Glenn Siegers. Ook de lay-out van Franklin de Jezus klopt helemaal en past bij de strekking van het boek.

Wij weten en ervaren iedere dag dat het nuttig en noodzakelijk is dat verschillende culturen en groepen met elkaar in contact komen, elkaar informeren en elkaar leren begrijpen, en accepteren; dat is de weg naar een samenleving die door haar diversiteit kan boeien en verrijken. En terecht denkt men tegenwoordig dan meteen aan etniciteit en religie. Maar als welzijnswerker sta ik ook even stil bij de ontmoeting en uitwisseling hier, tussen generaties; een belangrijke en actuele thematiek in een digitaal tijdperk waarin het leven als steeds sneller wordt ervaren.

Het initiatief van Carel en Marty leidde tot de ontwikkeling van een intergenerationeel project met het boek als eindresultaat en product. Naast het compliment voor het boek gaan mijn gedachten dan ook naar het proces van de oude veteranen en die jonge studenten. Wat moet dat een geweldige ervaring zijn geweest en wat moeten er liefdevolle en emotionele momenten zijn geweest. Hoe goed moet het voor de veteraan gevoeld hebben dat er aandacht was, begrip, belangstelling, een luisterend oor. Louterend voor de veteranenziel en verrijkend voor de persoonlijke ontwikkeling en groei van de jonge student. Ik hoop dat het niet stopt maar dat deze journalisten in spe, datgene wat zij zelf ervaren hebben, kunnen uitdragen naar anderen. Ik wens hen veel succes bij hun studie en loopbaan! 

De fototentoonstelling en de toespraken van Dhr. Hein Scheffer, Vz Veteranenplatform en Dhr. Leen Noordzij, Vz. VOMI.NL vond ik interessant. Het optreden en het woord van LtGen. b.d. Ted Meines leidde terecht tot een staande ovatie.

Een hartelijke groet aan allen die hebben bijgedragen aan ONBEREIKBAAR DICHTBIJ.

Sylvia Elders

20 september was voor mij een onvergetelijke dag. De reünie van Nederlands-Indië- en Nieuw Guinea veteranen in Dordrecht, waar ik bij mocht zijn. Prachtige toespraken. Als klap op de vuurpijl de presentatie van het boek “Onbereikbaar Dichtbij”, waar ik het ontwerp en lay-out van mocht verzorgen. 

Trots en dankbaar dat ik deelgenoot mocht zijn van deze productie. Dankjewel.

Franklin de Jezus

20 September jl. werden de ‘Vers van de Pers’ exemplaren van het boek ‘Onbereikbaar Dichtbij’ gepresenteerd aan Lt Gen Ted Meines en de grote groep Indie/Nieuw Guinea veteranen. De bezielende toespraak van Lt Gen Meines drong door tot in de poriën en het boek werd met veel enthousiasme & waardering in ontvangst genomen door de vele aanwezigen.

Het was mij een oprechte eer om aan dit boek mee te mogen werken & een voorrecht om aanwezig te zijn op de Veteranen Reünie van ‘Memori Senang’.

Hormat dar

Glenn Siegers

Het boek Onbereikbaar Dichtbij, kreeg ik van mijn zoon Glenn Siegers. Een boek waarvan de samenstelling van de “Tempo Doeloe “ en de “hedendaagse” foto’s perfect van kwaliteit, en goed in tijdschema zijn geplaatst. Zelf ben ik oud-luchtmachter, op verschillende plaatsen gestationeerd geweest. Ook in W-Duitsland tijdens de Koude Oorlog. Daarom spreekt het boek als voornoemd mij enorm aan. Kortom een goed boek!

Ron Siegers

Mijn exemplaar van ‘Onbereikbaar Dichtbij’ ontvangen van Carel Banse tijdens de reünie van 20 september jl. in Dordrecht. Het boek is prachtig! niet alleen qua inhoud, maar zeker ook qua lay-out en qua uitvoering.

Wies Groeneveld

Het boek heb al enige malen gelezen en het is niet alleen een pracht boek geworden maar ook de inhoud spreekt me aan. Het is een educatief boekwerk geworden en zou in het voortgezet onderwijs standaard moeten zijn. De geschiedenis van het Nederlands-Indië komt duidelijk in het licht door de verhalen van je vader en ook de geschiedenis in vogelvlucht geeft een uitstekend beeld van de gebeurtenissen 70 jaar geleden.

Ger de Jong

Deze veteranen Nederlands-Indië en Nieuw-Guinea hadden-waarschijnlijk net als je vader- het ‘Heilig Vuur’ in zich om te strijden voor vrede en vrijheid voor anderen,” schrijft Carel Banse voor mij in het boek “Onbereikbaar dichtbij” over de ervaringen en lotgevallen van deze groep ‘oudere’ veteranen.

Mijn vader was zo’n veteraan. Net als de vader van Carel. Net als zovelen die verzeild raakten in een duister conflict. Hun problemen werden lange tijd onvoldoende onderkend. Mijn vader was altijd dichtbij, maar voor een stuk ook onbereikbaar. Als jonge man heeft hij een stukje van zichzelf achtergelaten op Java en in Nieuw-Guinea.

“Dit boek is een ‘hormat’ (eerbetoon) aan mijn vader en alle andere veteranen”, schrijft Carel. Dankjewel Carel Banse, voor dit prachtige boek met die treffende titel “Onbereikbaar dichtbij”. Precies zo was het!

Irene Grijpink

Ik heb al met erg veel mensen gesproken en ze vinden het een prachtig boek.

De foto’s zijn mooi en scherp, de lay-out is geweldig, ze zijn allen stuk voor stuk erg blij met hun boek. Kortom : het een schot in de roos, echt waar. Het mag echt gezien worden.

Mijn complimenten.

Eg Kiewiet

Elk interview is volgens een vast stramien opgebouwd: een foto van de oud-militair met zijn interviewer, anderhalve pagina tekst en dan anderhalve pagina met foto’s uit het album van de veteraan. Het zal niet verbazen dat de interviewers geen erg geoefende schrijvers zijn en dat de interviews (ook vanwege de beperkte ruimte) vrij oppervlakkig zijn. Het boek straalt echter van alle kanten uit, dat de makers veel plezier hebben beleefd aan het samenstellen van deze uitstekend verzorgde uitgave. Een project dat andere scholen zowel qua inhoud als vorm zal inspireren. Het is jammer dat de zwart-wit foto’s niet zijn voorzien van bijschriften.

Drs. J. van Zijverde

Mevr. Yvonne van Gils heeft meegedaan aan de crowdfundingactie voor de nieuwe documentaire ‘Klanken van Oorsprong’ van Hetty Naaijkens Retel Helmrich. Bij de loterij heeft Yvonne een exemplaar van het boek ‘Onbereikbaar Dichtbij’ gewonnen. 

Hartelijk dank voor het prachtige boek. Ik heb het met veel interesse gelezen en bekeken.  Het is een mooi document geworden. Mijn vader was ook een Indie veteraan. Daarom heeft het boek voor mij ook een speciale betekenis.

Yvonne van Gils

Dhr. Ernst Kraft van Ermel heeft meegedaan aan de crowdfundingactie voor de nieuwe documentaire ‘Klanken van Oorsprong’ van Hetty Naaijkens Retel Helmrich. Bij de loterij heeft Ernst een exemplaar van het boek ‘Onbereikbaar Dichtbij’ gewonnen. 

Met veel belangstelling heb ik uw boek ‘Onbereikbaar Dichtbij’ gelezen. Een prachtig verzorgd boek met indrukwekkende verhalen en karakteristieke foto’s. Het verhaal van de veteraan moet m.i. meer verteld worden, opdat het wordt gehoord. Honderd procent eens ben ik het met Annabel van der Meulens opmerking : “Veteranen verdienen erkenning, respect en waardering” (p 57). Als ik me een kleine opmerking mag permitteren. Persoonlijk had ik graag gezien dat de foto’s werden voorzien van korte onderschriften/beschrijvingen.’

Ernst Kraft van Ermel

Hartelijk dank voor het toesturen van het mooi uitgegeven boek Onbereikbaar Dichtbij. We waarderen het dat u aan het NIOD gedacht heeft en nemen de publicatie graag in onze bibliotheekcollectie op. Het boek zal online te vinden zijn via onze bibliotheekcatalogus, de landelijke catalogus Picarta en de internationale catalogus Worldcat. In onze studiezaal is het beschikbaar voor onze bezoekers. 

Marjo Bakker | Vakreferent, informatiespecialist | NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies | Herengracht 380, 1016 CJ, Amsterdam | Telefoon 020‑5233 873 (b.g.g. 5233 800) | E‑mail m.bakker@niod.knaw.nl | twitter.com/mjgbakker

Marjo Bakker

Bedankt voor het toezenden van het boek!

Heeeeel goed en bijzonder lezenswaardig!

Cees Kroon

Graag wil ik jou en alle mede-organisatoren nogmaals hartelijk bedanken voor de bijzondere reünie, afgelopen zondag. Het was in één woord boven verwachting! En ook het boek is iets heel bijzonders geworden, ondanks mijn bijdrage, want over een jaar waarin niets ernstigs is gebeurd, valt niet veel te vertellen. Anderzijds denk ik, dat ik in Nieuw-Guinea een van de zeer weinige vrijwilligers (lees: idealisten) ben geweest. Er waren vrijwel uitsluitend beroepsmilitairen, maar om een jaar daar tussen te verkeren was ook heel leerzaam!

Jan-Willem Versteeg

Het boek zal veel veteranen en hun gezinnen aanspreken.

Ik neem het graag op in de collectie van de Veteranenshop.

Soraya van Weereld

Veteranenshop

Goed boek. Ik vind er veel in terug wat ik daar zelf heb meegemaakt.

Foto’s zijn goed en duidelijk; ik heb er verschillende gezien waar ik ook ben geweest.

Wout Edink


VERSLAG VAN DE PRESENTATIE

Op zondag 20 september 2015 hebben Carel Banse (Stichting ECDef) en Marty Picauly (SmartPLUS Resources b.v.) een reünie georganiseerd voor veteranen Nederlands-Indië en Nieuw-Guinea en hun familie en vrienden. De bijeenkomst werd gehouden omdat het dit jaar 70 jaar geleden is dat met de capitulatie van Japan een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog. Tevens is op die dag het eerste exemplaar van het boek ‘Onbereikbaar Dichtbij’ gepresenteerd. Meer dan honderd belangstellenden luisterden aandacht naar de toespraken en de presentatie van het boek.

Mevrouw Rinette Reynvaan-Jansen heette – in haar functie van locoburgemeester – de veteranen en de eregasten LtGen b.d. Ted Meines, dhr. Leen Noordzij (Voorzitter VOMI-NL), dhr. Hein Scheffer (Voorzitter Vereniging Veteranenplatform) en dhr. Frank Marcus (Directeur Veteranen Instituut) van harte welkom in de Gemeente Dordrecht. Zij verontschuldigde burgemeester Brok, die elders verplichtingen had. Mevr. Reynvaan toonde zich in haar toespraak evenzeer betrokken bij de betekenis van veteranen in het algemeen en deze speciale groep in het bijzonder. Zij betuigde namens de gemeente Dordrecht respect aan de veteranen. 

Dhr. Leen Noordzij belichtte de omstandigheden waaronder ongeveer 200.000 Nederlandse militairen in Nederlands-Indië en Nieuw-Guinea zijn ingezet namens de regering van het Koninkrijk der Nederlanden. Hij nam als Voorzitter VOMI-NL afstand van recente onderzoeksresultaten en berichten in de pers, waarin wordt gesuggereerd dat Nederlandse militairen zich structureel hebben schuldig gemaakt aan ongeoorloofde handelingen. Hij pleitte voor een meer realistische beoordeling van hetgeen (meer dan) zeventig jaar geleden heeft plaatsgevonden: met de ogen van toen en niet met die van nu. De voorzitter uitte zijn waardering voor de veteranen en benadrukte hun betekenis voor de vrijheid en vrede van anderen. 

Dhr. Hein Scheffer lichtte het belang van het Veteranen Platform voor zowel de oudere veteranen als de jongere veteranen toe. Hij nam de veronderstelling weg dat veteranen door hun specifieke ervaringen minder geschikt zouden zijn voor het bedrijfsleven. Juist door die ervaringen hebben veteranen competenties opgedaan, die vaak de doorslag geven bij selecties door civiele werkgevers. Ook Scheffer gaf aandacht aan recente uitingen in de publieke opinie en pleitte voor het met de ‘juiste ogen kijken naar het verleden’.

Alvorens tot de presentatie van het boek over te gaan werd een korte film vertoond van fotograaf Glenn Siegers, waarin de context van het boek in beeld en geluid werd aangegeven. Carel Banse lichtte vervolgens toe hoe het boek tot stand is gekomen. Aanleiding was een interview door zijn kleindochter Ismay Gijsen bij het Grafisch Lyceum Rotterdam, waarin onder meer gesproken werd over de betekenis van de datum 15 augustus 1945. Studenten journalistiek bleken weinig te weten van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië en wilden meer weten. Daarop heeft Mevr. Mieke Huijsman een gastcollege verzorgd over haar persoonlijke ervaringen in Jappenkampen. Carel heeft een presentatie gehouden over wat de impact van een oorlog kan zijn op het gezin en de familie. Door meer te lezen over deze periode hebben de studenten zich goed voorbereid voor de gesprekken met veteranen uit Dordrecht en Zwijndrecht en omgeving. Bij de verhalen, die zij daarover schreven heeft fotograaf Glenn Siegers treffende foto’s gemaakt van veteraan en student schouder-aan-schouder. Aangevuld met foto’s uit de privé-archieven bevat het boek meer dan honderd foto’s. Wies Groeneveld heeft als redacteur niet alleen alle teksten bewerkt, maar ook een kort historisch overzicht geschreven. Het geheel is verwerkt door vormgever Franklin de Jezus tot een uniek foto/verhalenboek. Directeur Veteranen Instituut, Frank Marcus, was vanaf het begin ondersteunend en stimulerend voor het vele werk van de vrijwilligers. Hij tekende voor het voorwoord.

De organisator van de reünie en coördinator van het boek gaf verder aan dat er meerdere ambities waren om het boek te maken:

  • het betonen van eer aan de veteranen als erkenning van hun betekenis voor onze vrijheid;
  • het vastleggen van verhalen van veteranen (‘lest we forget’);
  • het bevorderen van bekendheid met deze periode uit de vaderlandse geschiedenis;
  • het bevorderen van begrip voor oudere en jongere veteranen;
  • het betrekken van de jeugd bij veteranen.

Afgaand op de grote belangstelling voor het boek, de innige relaties die zijn ontstaan tussen veteranen en studenten, en de chemie tussen de verschillende medewerkers heeft het boek al voor de verschijning al een aantal ambities bereikt. Hopelijk volgen de andere ook nog. Vervolgens bood hij het eerste exemplaar aan aan de veteraan-der-veteranen en oprichter en eerste voorzitter van het Veteranen Platform, LtGen. b.d. Ted Meines.

Generaal Meines (93 jaar) vroeg met zijn heldere en duidelijke commandostem eerst een minuut stilte om de gevallen veteranen en kameraden te gedenken. Vervolgens toonde hij zich verheugd met het boek. Hij complimenteerde de veteranen met hun inzet destijds en dat men daarop trots mag zijn. De generaal zei blij te zijn dat hij nog steeds aandacht kan vragen voor de positie van veteranen. Hij weet zich daarbij gesteund door vertrouwen in zichzelf, in zijn medemensen en in God.

Na het officiële gedeelte was er voldoende tijd om de gesprekken met elkaar voort te zetten en de bestelde boeken af te halen. In een ongedwongen sfeer bekeken de studenten en ‘hun’ veteranen samen het boek en schreven opdrachten in elkaars exemplaren. Een veteraan had een schilderij gemaakt voor zijn interviewster en een andere veteraan zei zelfs ‘blij te zijn er een kleindochter bij te hebben’. Zowel veteranen als studenten wilden contact blijven houden. Ook de door het Veteranencomite Dordrecht en het Veteranencafe Zwijndrecht ingerichte fototentoonstelling kreeg veel belangstelling van de aanwezigen.

Vanaf half zes kon deed men zich tegoed aan een uitgebreide rijsttafel van chef Ben Hollaar. Om half negen gingen de laatste gasten weg. De reünie en de boekpresentatie kunnen als zeer geslaagd worden beschouwd.

ENKELE FRAGMENTEN UIT HET BOEK

ONBEREIKBAAR DICHTBIJ IS TOT STAND GEKOMEN

MET MEDEWERKING VAN:

Veteranen:

De volgende veertien veteranen van de Stichting Veteranencomité Dordrecht en het Veteranencafé Zwijndrecht hebben interviews gegeven aan studenten van het Grafisch Lyceum Rotterdam. De veteranen zijn destijds ingezet in Nederlands-Indie en/of Nieuw-Guinea.

Auteurs:

De volgende studenten journalistiek van het Grafisch Lyceum Rotterdam hebben interviews afgenomen van veteranen die destijds zijn ingezet in Nederlands-Indie en/of Nieuw-Guinea. Zij schreven hun ervaringen in korte beschrijvingen.

 

Medewerkers:

Bij de totstandkoming van dit boek hebben de volgende personen – geheel belangeloos – een onmisbare rol gespeeld (klik op de naam voor het LinkedIn profiel):

 

Jos Boersma

Frans de Bree

Joop Davids

Jaap van Dijk

Casper den Hollander

Joop Hurkmans

Wim Jilleba

Ger de Jong

Eggo Kiewiet

Cor van Loon

Ad Musch

Piet Naaktgeboren

Jan-Willem Versteeg

Cees Walgaard

Jillian Algera

Nadia de Bruin

Suzanne Cools

Nikki Datema

Marije Hammel

Linda Hofman

Noa de Man

Annabel van de Meulen

David Moerer

Eva Peeters

Olle Smits van Waesberghe

Frank Marcus - Directeur Veteraneninstituut

Carel Banse - Initiatiefnemer

Glenn Siegers - Fotograaf

Franklin de Jezus - Ontwerper en vormgever

KLIK OP EEN FOTO OM NAAR DE PAGINA VAN UW KEUZE TE GAAN

HET BOEK

HERDENKEN EN GEDENKEN

ERKENNEN EN WAARDEREN

PRESENTATIES EN PUBLICATIES

Share This